Wedstrijdverslag “de Zonnebrandcup” – 2017

De Huizer GolfClub verlegd haar grenzen…

Er was lang naar uitgekeken en stipt 5:30 stonden 8 trappelende, overenthousiaste en topfitte heren op de Veenpluis in Huizen klaar om de jaarlijks terugkerende strijd om de plastiek Zonnebrandcup met elkaar aan te gaan. Een cup die zijn naam dit jaar geen eer deed, gezien de weersvoorspellingen van diverse telefoonapps. En ja hoor, afreizende naar het glooiende en mythische Noordrijn-Westfalen, kregen we een pak regen op onze donder die zijn weerga niet kende.

Tamelijk knorrig en ontgoocheld arriveerden we op het parkeerterrein van Golfclub Bergisch Land vlak bij Wuppertal. Dat het akelig weer was, bleek wel uit de bedrijvigheid op de golfbaan toen we om 08:00 aankwamen: er waren naast een verloren greenkeeper, 0 personen present. Na een uurtje in de auto wachten, met uiteraard een blikje Hertog Jan, kwam er een lieve dame van de receptie aangereden en konden we ons topmateriaal uit de beschermhoezen halen. Inslaan is vanzelfsprekend voor mietjes, dus daar doen we niet aan.

De weerapps gaven 30 minuten droog weer aan, dus haastig naar de teebox van hole 1 en gaan met die banaan. Flight 1 (Bram, Bert P, Tom en Nick) vertrok maar matig, daar Bram en Nick hun eerste bal direct out of bounce sloegen. Snel de groetjes aan flight 2 (Bert Z, Jos, Joost en Rob) doen, en hup de weide in. Vanuit de 2e flight liet Rob overigens al direct zien dat hij dit keer die cup niet nog een jaar op zijn schoorsteenmantel wilde hebben staan en deed er maar liefst 4 slagen over alvorens zijn speeltuig de teebox 100 meter had verlaten.Tom had de golfbaan uitgezocht, en alle credits gaan naar hem: het was een schitterende baan. Uitdagende hoogteverschillen die ons aan de golfbaan in Durbuy deden denken.

Mooie ballen werden afgewisseld met laffe putjes en strepen op de kaart. Het was voor iedereen de eerste keer op deze baan en de (lichte) neerslag op de 2e 9 holes maakte het er niet gemakkelijker op. Daar waren tevens de greens zo hier en daar voorzien van een laag(je) zand waardoor het putten er niet makkelijker op werd, toch Joost?. 1 puntje van kritiek: We hebben de gehele 18 holes geen andere golfers gezien. De wedstrijdleiding gaat een onderzoek starten naar de incidenten die zich afspeelden in flight 1. Daar gaf Tom zijn flightgenoten elke 2 holes advies over de clubkeuze (‘Nick sloeg met een ijzer 4 te kort, misschien moet je voor een houten 3 gaan’).

De twee mooiste baanslagen van de dag komen vanuit flight 2, alwaar op de par 5 16e hole Rob en Bert Z. eindelijk dachten laten we die houten 5 eens vanuit de baan gebruiken. Beide lagen op zo’n kleine 200 meter van de green. Rob beroerde zijn bal als 1e en met een prachtige fade belandde deze op het begin van de omhoog lopende green, deze leek een stijgingspercenage van 12% te hebben. Direct klonk het vanuit zijn mond, “waarom gebruik ik de club eigenlijk nooit?”
Bert Z dacht, als hij dat kan ……. en een ware kopie van Rob’s bal werd geproduceerd. Voor beide ballen applaus vanuit flight 1, die aldaar net de green afliepen

Na op hole 18 de laatste putjes te hebben gemaakt, zochten de mannen vluchtig het clubhuis op voor een welverdiend drankje. Daar bleek, na een grondige puntentelling, dat Bert vd P (Buffer) als winnaar uit de bus kwam en de schitterende, met bladgoud besprenkelde trofee mee naar huis mag nemen. Daar was hij erg blij mee.
Met slechts 1 puntje minder werd Bert Z. 2e en Tommie alias de Wipper mocht gaan strijken met de eer van de 3e plaats.

Na een paar lekkere Duitse pilzen van de tap besloten we ons richting het hotel te verplaatsen, waar een prima douche ons goed deed. Een aantal van ons waren al eens in Düsseldorf geweest, en hingen al weken sterke verhalen op over een notoire Altbrauwerei in het centrum van de stad. Daar scheen je ook redelijk te kunnen eten.
Uiteindelijk bleek geen woord gelogen, een typisch Duitse zuipschuur waar wij genoten hebben van (een paar) biertjes en een grote Schweinhaxe. Dat was natuurlijk niet genoeg voor een stel hongerige levensgenieters, dus snel door naar de volgende kroeg waar we een overheerlijk broodje tartaar voorgeschoteld kregen. Goed om te weten, is dat de toiletten op die locatie met gevaar voor eigen leven betreden moeten worden. Er speelt daar een verhaal door de luidsprekers waarin ‘Jesus loves you’ een terugkerende zin was. Ook de toiletjuffrouw gaf mij een zegen waarbij ze aangaf dat God bij me was. Snel een euro op het schoteltje en terug naar mijn broodje tartaar dus.

Al met al kunnen we terugkijken op een zeer geslaagde golfdag en een nog gezelligere avond welke zeker voor herhaling vatbaar is.

Klik hier voor het fotoalbum van deze dag.